کارشناسان پزشکی پس از مطالعات بسیار و سالها تحقیق  به این نتیجه رسیده اند که ، برعکس باور بیشتر ایرانیان،  نگهداری  از حیوان  خانگی  (یا آنطور که در کشورهای متمدن نامیده میشوند،  دوستان پشمالو) تاثیر قابل توجه ای در سلامتی ا نسان داشته و به فواید بسیار  نگهداری از حیوان خانگی و اثر مثبت آن از نظر جسمی، روحی و همچنین اجتماعی پی برده اند .   ازجمله تقویت انرژی ،   پائین آوردن فشار خون، کنترل میزان تری گلیسرید و کلسترول و همچنین  تسکین بخشیدن  نگرانی و اضطراب ، افزایش احساسات عاطفی و در مراحل چشمگیری حتی نجات جان  ا نسان ها.

نگهداری از حیوان خانگی احساساتی از قبیل تنهائی؛ افسردگی، استرس و  انزوا را کاهش میدهد.  سالمندان با نگهداری از حیوان خانگی با انرژی بیشتری از عهده انجام کارهای روزمره زندگی خود بر میایند.   همچنین حیوانات تاثیر چشمگیری بر روی روحیات و رفتار بچه ها میگذارند، زیرا حیوان بطور غریزی توانائی قبول کردن عشق بدون قید و شرط و نشان دادن متقابل آنرا به آنان  می آموزد.

حیوان  بدون هیچگونه تظاهر،حسادت، دروغ و بقیه خصلت های ناپسندی که در انسانها وجود دارد.. بدون درنظر گرفتن هیچ حد و مرزی برای برقرار کردن رابطه عاطفی، خصلت واقعی خود را نشان داده حالات و روحیات صاحب خود را در شرایط شادی  و غم  بخوبی درک کرده و عکس العمل نشان میدهد.

طی 15 سال گذشته  دانشمندان در سر تا سر جهان به ارزش درمانی نگهداری از حیوان خانگی پی برده اند. در کمبریج  انگلستان محققین کشف کرده اند که بعد از یکماه نگهداری از گربه یا سگ در خانه، صاحبان آنها  دگرگونی آشکاری در تقلیل ناخوشی های جزئی خود گزارش داده اند.

موسسه تحقیقاتی پزشکی بیکر در ملبورن استرالیا بعد از مطالعات بر روی حدود 6000 نفر ثابت نمود افرادی که از حیوان خانگی نگهداری میکنند دارای میزان فشار خون و کلسترول پائین تری میباشند  و نتیجتا" احتمال بروز حمله قلبی در آنها بسیار کمتر است.    همچنین پژوهشگران آمریکائی باین نتیجه رسیده اند که حتی بعد از بروز حمله قلبی کسانی که در خانه خود از حیوان خانگی نگهداری میکنند زودتر بهبود یافته و عمر طولانی تری درمقایسه با دیگران داشته اند.  به گفته کارشناسان حیوان خانگی حالت تحریک پذیری انسان را بطور چشمگیری کاهش میدهد که این خود یکی از دلایل عمده پائین آمدن فشار خون میباشد.

موسسات پزشکی در آسیا نیز بطور چشمگیری به فواید نگهداری از حیوان خانگی پی برده اند. در ژاپن  برنامه حیوان-درمانی (animal-therapy) ماهانه توسط بیش از 900 نفر  داوطلب که سگ و یا گربه خود را به بیمارستانها،  مهد کودک ها و یا خانه سالمندان میبرند اجرا میگردد.

برطبق گزارش یک موسسه تحقیقات پزشکی در ژاپن  افراد بالای 65 سال که درخانه خود از سگ یا گربه نگهداری میکنند درمقایسه با دیگران  40% کمتر  به پزشک مراجعه مینمایند.

در کشور گل و بلبل ایرانزمین یکی از دلایل اصلی دوری از حیواناتی مانند سگ و گربه... ترس از گرفتن بیماریهای وحشتناک است (که ما عاقبت نفهمیدیم این بیماریها چیست؟) خیلی برایم جالب است مردم ایران معمولا"‌ اخبار سیاسی که از رادیو تلویزیون پخش میشود و یا در جراید بچاپ میرسد را باور ندارند ولی اگر یک مکانیک اتومبیل بعنوان پزشک بیاید و کلی در مورد خطرناک بودن نگهداری از حیوانات در مصاحبه تلویزیونی سخنرانی کند همه دچار وحشت میشوند و میافتد به جان حیوانات بدبخت خانه و پارک و کوچه و خیابان.

قبل از هرچیز برویم سر دلیل اصلی تنفر و وحشت بیشتر خانم های آلامد و با فرهنگ و حتی دانشجویان و اساتید!!!! از گربه یعنی (نازائی). خانمهای محترم و تحصیل کرده !!‌ نازائی از گربه اصلا" وجود خارجی ندارد .. یعنی مسئله نازاشدن از گربه را شما فقط و فقط در ایران میشنوید. شکر خدا با پیشرفت علم و تکنولوژی و وجود یک کامپیوتر در 90%‌ از خانه ها هرگونه اطلاعات پزشکی و بیماریهای مختلف را میتوانید از منابع موثق دنیای متمدن کسب کنید.. میتوانید براحتی خودتان سرچ بفرمائید و ببینید اصلا" نازائی از گربه در سایت معتبری پیدا میشود؟! مسئله نازائی به نوعی مربوط میشود به بیماری توکسوپلاسموز که درصورت ابتلا و ضعیف بودن سیستم ایمنی بدن ،‌ ممکن است یکبار باعث سقط جنین زن حامله شود و بعد از آن بدن آن زن در برابر بیماری توکسوپلاسموز مصون میشود و میتواند 10 فرزند سالم و زیبا بدنیا میاورد (که ایرانیان این را به نازا شدن تغییر داده و به یکدیگر قبولانده اند). حال مسئله اصلی گرفتن توکسو پلاسموز است که در زیر بطور خلاصه برای شما توضیح میدهم امروزه توسط محققین برجسته ثابت شده گرفتن توکسو از گربه بسیار بسیار سخت است. 

توکسوپلاسموز بیماری عفونی است که توسط انگل تک سلولی به اسم توکسوپلاسما باعث مبتلا شدن انسانهائی که سیستم دفاعی بدنشان ضعیف است میشود. گربه های خیابانی با خوردن گوشت خام و آلوده حیوانات دیگر (مثل موش و پستانداران دیگر) ممکن است مدتی میزبان این انگل در مدفوع خود باشند (فقط و فقط در مدفوع یعنی اصلا" و ابدا" به موی گربه ربطی نداره که همه میگن موی گربه برای دخترهای جوان خطرناکه) لذا امکان مبتلا شدن گربه های خانگی که غذای پخته و سالم میخورند ‌ صفر است. لازم به یاد آوریست که انگل توکسوپلاسموز در مدفوع گربه بعد از چند روز اگر باقی بماند تخم گذاری میکند. لذا خاک گربه خانگی که هر روز تمیز میشود نمیتواند مشکل ساز باشد، زن حامله تنها زمانی که دستش به مدفوع بخورد و قبل از شستن با همان دست نشسته چیزی بدهان خود بگذارد مبتلا میشود، یعنی به عبارتی انگل باید وارد جهاز هاضمه انسان شود تا او را درگیر کند. درحالیکه انگل توکسو پلاسموز در گوشت حیواناتی از قبیل گوسفند بوفور یافت میشود به همین دلیل همواره توصیه میشود بعد از بریدن و تکه کردن گوشت... دست و کارد و تخته و میز که گوشت با آن در تماس بوده میبایستی با دقت شسته و تمیز شود و از خوردن گوشت نیم پز خود داری گردد (بخصوص برای خانم های حامله). توجه کنید عادتی که بیشتر خانمهای کدبانوی ایرانی دارند این است که در آشپرخانه بعد از تکه کردن گوشت با همان دست آلوده تکه نان یا شیرینی یا حبه انگوری بدهان میگذارند و اگر احیانا"‌مبتلا به توکسو پلاسموز شوند فوری آنرا به گردن گربه بدبختی که از حیاطشان عبور کرده میاندازند. درضمن این بیماری آنطور که ذهن مردم را آشفته کرده خطرناک و مهلک نیست و با تشخیص و تجویز و مصرف دوره ای داروی آنتی بیوتیک درمان میشود. درزمانهای قدیم که علم اینقدر پیشرفت نکرده بود برای بعضی ها دردسر ساز میشد. در دنیای مدرن کنونی با یک آزمایش خون همه چیز مشخصی میشود و قابل درمان است. 

پس اینقدر دهن بین نباشید و چرندیات بقال و خاله و خانباجی و یک مشت بیسواد ضد حیوان را باور نکنید. خودتان دنبال اصل مطلب بروید و پیدایش کنید

از سال 1764 میلادی (یعنی از زمان تاسیس موزه هرمیتاژ توسط کاترین کبیر) همواره 60 تا 100 گربه بعنوان نگهبان آثارتاریخی در محوطه وسیع، دالان ها و زیرزمین های موزه نگهداری میشوند.

 مسئولین موزه بهترین غذاها را برای پیشی های نگهبان تهیه میکنند و همه آنها دارای پرونده و تحت نظر بهترین دامپزشکان هستند.

مسئولان مشهورترین موزه هنزی روسیه از برگزاری نمایشگاهی با موضوع قدردانی از گربه های نگهبان در این موزه خبر دادند.

مسئولین موزه هرمیتاژ در سن پترزبورگ این نمایشگاه را برای قدردانی از گربه های نگهبان که برای حفاظت از نقاشی های موزه در برابر آسیب موش ها در آنجا نگهداری میشوند، ترتیب داده اند.

جالبه پارسال روزنامه ها با آب و تاب نوشته بودندکه تعدادی سگ وارد خرابه های باستانی یادم نیست کجا شده اند که برای حفاظت آثارباستانی همه را تیر باران میکنند. ما که نفهمیدیم سگ ها چه آسیبی به آثار تاریخی میتوانند بزنند؟!!!!

سلام .. ماهیها... قرمزها .. زردها.... طلائی ها

شبی که بین موجودات عقل تقسیم میشد این بیچاره توی صف آبشش بود و چیز زیادی گیرش نیومد.  حالا نه خنده را میفهمد و نه گریه.  گرچه اگر هم گریه کند کسی اشکهایش را نمیبیند که توی آب گم میشوند. ماهی سفره هفت سین رو میگم گرچه اسمش قرمز و طلائیست ولی بختش سیاه سیاهه.

بهار برای ماهی قرمز فصل خوشبختی نیست .. اصلا روی سفره نشستن (اونم اغلب توی یه ظرف کوچک و شیک به سلیقه خانم‌خانه !!)  که افتخار نیست. خرج بی اعتباری این افتخار یک صدای توپ است و بس ... بعد ماهی قرمز میشه مزاحم... حالا آدم هی نگاه می کنه  که کی این ماهی می میره تا از شرش راحت بشه .... عید تمام شده و از تمام سین های فنا پذیرش یک ماهی مزاحم باقی مانده.    راستش  اصلا میدونین چرا ماهی رفته بین سین های هفت سین ..(مطمئنم خیلی هاتون نمیدونین)  عربها به ماهی می گویند  سمک   برای همین هم این بدبخت شده جزئی از هفت سین .. امان از سین سرنوشت!   

حالا عید تموم شد ... دیگه حرف چیدن سفره هفت سین نیست که ماهی قرمز برود روی جلد ویژه نامه های عید .  پس میاندازنش تو جوی آب (جائی که در ظرف ۲-۳ دقیقه میمیره) یا توی همون ظرف تنگ و کوچیک که بسختی توش وول میخوره نگهش میدارن یا میبرن توی پارکها ... خلاصه یه جوری باید از شرش راحت بشن ...

امان از سین سرنوشت و بخت سیاه.  وسط این همه ماهی  .. ماهی قرمز نه زشت شد که از خیرش بگذرند و نه آنقدر جذاب که برود داخل آکواریوم های گرم و نرم ... این خوشگل ارزان بهانه ایست دم دستی برای یک لحظه دلخوشی  انسان دوپا .   بعد از صدای توپ نه خریدار  او را می خواهد و نه فروشنده.  بیشتر این سیاه بختها هر سال پس از پایان عید به جوی آب سپرده می شوند.   اگر دقت کرده باشید ماهی عید تنها تا چند لحظه قبل از تحویل سال گران است بعد کسی خریدار ماهی نیست  و ماهی فروش ها هم باقی کالای کم ارزش را راهی جوی آب می کنند.

به گفته محققان ماهی طلائی یا همان ماهی قرمز شب عید .. بسیار حساس است .  آنها اغلب در هنگام حمل و نقل دچار سکته می شوند و به همین دلیل است که عمر چندانی ندارند.   این ماهی به حدی حساس است که حتی تلنگر زنی ما به تنگ باعث سکته او  میشود.  در واقع ماهی فروشان هم می دانند که ماهیهایشان عمر طولانی ندارند و باز گرداندن آنها به حوضچه یا نگه داشتنن شان تا سال آینده غیر ممکن است. بنا براین کشتن آنها کم هزینه ترین کار ممکن است .. 

کاش که انسان انقدر ظالم و خودخواه نبود !!!...