اکثر خانم های ایرانی براین باور غلط هستند که گربه بوسیله انتقال انگل توکسوپلاسموز به خانم ها باعث نازائی آنها میشود!!!!  این شایعه به هیچ وجه صحت ندارد و در هیچ کجای دنیا چنین چیزی شنیده نمیشود. بهتر است برای کسب اطلاعات ییشتر مقاله زیر را به دقت مطالعه کنید و گربه ها را بخاطر شایعات بی اساس از کنار خود نرانید.

توکسوپلاسموز (به انگلیسی: Toxoplasmosis) عبارت است از یک عفونت تک یاخته‌ای با انگل میکروسکوپی به نام توکسوپلاسما گوندی که در انسان‌ها و بسیاری از گونه‌های پستانداران و پرندگان ایجاد می‌شود. در صورتی که تخم انگل توسط حیوانات خونگرم (پرندگان و پستانداران) خورده شود، انگل داخل بافتها تکثیر شده و بدون ایجاد علائم ظاهری کیست های بسیار کوچک میکروسکوپی را در بافتهای مختلف ایجاد می کند. این کیست ها توسط سیستم ایمنی افراد معمولی به شدت مهار شده و معمولا تا پایان عمر هرگز مجددا فعال نمی شوند. تنها در افرادی که به دلیل بیماری هایی مانند ایدز و یا شیمی درمانی شدید دچار ضعف سیستم ایمنی شده باشند ممکن است کیست های قدیمی مجددا فعال شوند که در این صورت با درمان آنتی بیوتیکی درمان می شوند.

شکل‌شناسی‌ (مرفولوژی)

    انگل‌ دارای‌ اشکال‌ مختلفی‌ می‌باشد که‌عبارتند از:

    ۱ – شکل‌ آزاد: شکل‌ آزاد انگل‌ که‌ درخون‌ و لنف‌ وجود دارد قوسی‌ شکل‌است‌ و سلولهای‌ مختلف‌ اکثرپستانداران‌ (به‌ جز گلبولهای‌ قرمزبدون‌ هسته‌) را مورد تهاجم‌ قرارمی‌دهد.
    ۲ – کیست‌ کاذب‌: به‌ سلول‌ هسته‌ دارحاوی‌ انگل‌، کیست‌ کاذب‌ گویند.
    ۳ – کیست‌ نسجی‌: انگل‌ پس‌ از یکی‌دوباره‌ تقسیمات‌ داخل‌ سلولی‌ درسلولهای‌ هسته‌دار، به‌ قسمت‌های‌مختلف‌ بدن‌ مثل‌ چشم‌، قلب‌، ریه‌، مغز،عضلات‌ و کبد می‌رود و در آنجا مستقرمی‌شود و کیست‌ نسجی‌ (بافتی‌) راتشکیل‌ می‌دهد.
    ۴ – اووسیست‌: در نتیجه‌ سیر جنسی‌انگل‌ ایجاد می‌شود.

چرخه‌ زندگی‌ انگل‌

 
    الف‌ – سیکل‌ غیر جنسی:

انسان‌ یا هر میزبان‌ دیگری‌ با خوردن ‌اشکال‌ اووسیستی‌ از طریق‌ سبزیجات‌،خاک‌، مواد غذایی‌ آلوده‌ با کیست‌نسجی‌ به‌ همراه‌ گوشت‌ و جگر و سایرنسوج‌ گاو، گوسفند، خوک‌، بز و پرنده‌آلوده‌ می‌شود. در روده‌ میزبان‌، انگل‌ به ‌هر شکلی‌ که‌ وارد شده‌ (اووسیست‌ یاکیست‌ نسجی‌) آزاد می‌شود و حداکثر پس‌ از ۶ ساعت‌ از طریق‌ عروق‌ روده ‌خود را وارد دستگاه‌ گردش‌ خون ‌می‌کند، در این‌ هنگام‌ ارگانیسم‌ فقط سلولهای‌ هسته‌ دار خون‌ میزبان‌ را انتخاب‌ می‌کند و وارد سلول‌ هسته‌دار میزبان‌ می‌شود، در سلولهای‌ هسته‌دار شروع‌ به‌ تقسیم‌ شدن‌ می‌کند (انگل‌ دراین‌ حالت‌ به‌ نام‌ کیست‌ کاذب‌ نامیده ‌می‌شود). پس‌ از تقسیمات‌، کیست‌کاذب‌ پاره‌ می‌شود و مجددا انگل‌هاآزاد می‌شوند و به‌ سلول‌ هسته‌ دار دیگری‌ حمله‌ ور شده‌ که‌ پس‌ از ۲ بارتقسیم‌ همراه‌ با خون‌ به‌ طرف‌ سایرقسمتهای‌ بدن‌ حرکت‌ می‌کنند و درآنجا مستقر می‌گردند و منجر به‌تشکیل‌ کیست‌ نسجی‌ (بافتی‌) می‌شوند.

    ب‌ – سیر جنسی:

گربه‌ و گربه‌ سانان‌ با خوردن‌ نسوج‌آلوده‌ به‌ کیست‌ نسجی‌ مبتلا می‌شوند.در روده‌ کیست‌ نسجی‌ پاره‌ وانگل‌ آزاد می‌شود و به‌ نسوج‌ روده ‌حمله‌ می‌کند و درون‌ سلولهای‌ روده‌‌ قرار می‌گیرد و شروع‌ به‌ تقسیم‌کرده‌ سپس‌ سلولهای‌ روده‌ را پاره‌می‌کند و خارج‌ می‌شود، بعضی‌ از این‌سلولها تبدیل‌ به‌ سلول‌ جنسی‌ یاگامتوسیت‌ می‌شوند. از ترکیب‌ سلول‌جنسی‌ نر با ماده‌، سلول‌ زایگوت‌ یاتخم‌، حاصل‌ می‌شود که‌ همراه‌ مدفوع‌گربه‌ به‌ شکل‌ اووسیت‌ نارس‌ به‌ محیط بیرون‌ دفع‌ می‌گردد.

توکسوپلاسموز در گربه

گربه ها تنها یک بار در طول عمر خود به این انگل آلوده می شوند و 3 روز بعد از خوردن کیستهای داخل گوشت خام شروع به دفع تخم انگل از طریق مدفوع خود می کنند و این دفع انگل حداکثر تا 3 ماه ادامه می یابد و سپس تا پایان عمر گربه حتی اگر مجددا با انگل در تماس باشد هم به دلیل ایجاد ایمنی دیگر تخم انگل را دفع نخواهد کرد.

به این ترتیب مشاهده می کنید که گربه ها تنها در صورت آلودگی برای مدت 3 ماه می توانند منبع آلودگی باشند.

چگونه بدانیم گربه ما آلوده است

با انجام یک تست سرمی توکسوپلاسما و آزمایش مدفوع می توان به سادگی متوجه شد که آیا گربه می تواند برای سلامتی ما مضر باشد یا نه.

در صورتی که گربه از نظر سرمی مثبت باشد (یعنی قبلا به انگل آلوده شده است) ولی در آزمایش مدفوع انگل دفع نکند به این مفهوم است که این گربه هرگز تا پایان عمر خود انگل دفع نخواهد کرد و بی خطر است.

در صورتی که گربه در تست سرمی مثبت بوده و در مدفوع تخم انگل مشاهده شود به این معنا است که گربه به تازگی آلوده شده و حداکثر تا 3 ماه انگل دفع خواهد کرد و پس از آن کاملا از این نظر بی خطر خواهد شد.

در صورتی که گربه از نظر سرمی منفی باشد (یعنی تا کنون به انگل توکسوپلاسما مبتلا نشده) که مسلما از نظر مدفوع نیز منفی خواهد بود. در این صورت این گربه در حال حاظر کاملا بی خطر است ولی در صورتی که از گوشت یا مرغ خام تغذیه کند و یا با خاک پارک و خاک آلوده تماس داشته باشد ممکن است آلوده شده و تا 3 ماه انگل دفع کند.

با توجه به موارد بالا متوجه می شوید که گربه ها در صورت آلودگی تنها در مدت زمان کوتاهی از عمر خود ناقل بیماری هستند.

از نظر علمی و عملی مشخص شده که احتمال آلودگی انسان از طریق تماس با موی گربه و یا نوازش کردن گربه در گربه ای که در حال دفع انگل است بسیار ناچیز است و آن در صورتی است که موی گربه به مدفوع آن آلوده شده باشد.

روش های انتقال توکسوپلاسما به انسان

تک‌یاخته، توکسوپلاسما گوندی معمولاً به یکی از روش‌های زیر منتقل می‌گردد:

۱. خوردن یا تماس با گوشت آلوده به این مفهوم که حتی چاقوی آشپرخانه ای که گوشت با آن خرد شده و یا تخته خرد کردن گوشت و حتی قطرات آب گوشت خام که روی میز و لوازم آشپرخانه ریخته شده و نیز تماس دست دارای خراشیدگی و زخم با گوشت خام و نیز خوردن کباب یا استیک کم پخته شده نیز می توانند این انگل را به انسان منتقل کنند.

۲. خوردن تخم های فعال شده انگل (تخم انگل دفع شده از مدفوع گربه های مبتلا که به مدت 2 تا 3 روز در محیط مرطوب و نسبتا گرم باقی مانده و فعال شده باشد)

۳.انتقال خون‌

۴.زن بارداری که دچار عفونت می‌گردد، می‌تواند آن را به جنین منتقل کند.

در افراد با ایمنی تضعیف شده بیماری خطرناکتر است

انسان در واقع میزبان واسط انگل توکسوپلاسماست و در صورت ورود این انگل به بدن ما، در بدن کیست های بسیار ریز میکروسکوپی تشکیل می دهد که به سرعت توسط سیستم ایمنی افراد سالم مهار شده و اغلب تا پایان عمر فعال نمی شود. این اتفاق تنها یک بار در طول عمر هر فرد رخ می دهد و از آن پس فرد در برابر این انگل ایمن خواهد شد.

در افرادی که به دلایلی مانند ابتلا به ایدز و یا شیمی درمانی شدید سیستم ایمنی بسیار تضعیف شده است ممکن است در برخی مواقع این کیست ها مجددا فعال شوند که در این صورت با آنتی بیوتیک های مخصوص درمان می شود. این افراد همواره از طریق خوردن و تماس با گوشت قرمز و سفید نیز در معرض آلودگی مجدد هستند.

آنچه که اغلب در جامعه ایجاد نگرانی می کند ابتلای زنان باردار به این انگل است که در میان مردم به نازایی ناشی از گربه شهرت یافته است.

با توجه به توضیحات بالا، احتمال آلودگی به انگل توکسوپلاسما از طریق مواد غذایی بسیار بیشتر از مدفوع گربه است و نیز تماس با مدفوع گربه در دوران پیش از بارداری نیز مضر نبوده و حتی در دوران بارداری هم با توجه به مطالب گفته شده تقریبا بی خطر است.

به طور کلی به تمامی بانوان توصیه می شود که پیش از بارداری و یا در اوایل بارداری با آزمایش سرمی توکسوپلاسما از وضعیت سابقه ابتلای خود مطلع شوند تا بتوانند سلامتی فرزندشان را با رعایت اصول بهداشتی ذکر شده تضمین نمایند.

همچنین در مورد افرادی که باردار نیستند و به دلیل ترس از توکسوپلاسموز از نگهداری گربه خود داری می کنند نیز با توجه به مطالب گفته شده نگهداری و تماس با گربه نمی تواند در ایشان ناباروری یا بیماری در رابطه با توکسوپلاسموز ایجاد کنند و نمی بایست از این نظر دچار تردید باشند. به ویژه در صورتی که گربه آنها خانگی بوده و از گوشت خام تغذیه نکند جای هیچ گونه نگرانی وجود نخواهد داشت.

 اگر در فاصله 6 ماه قبل از بارداری، خانمی آلوده به انگل توکسوپلاسما شود و بیماری بهبود یابد، دیگر مستعد دریافت عفونت نیست و هیچ خطری نوزاد او را تهدید نمی‌کند.
آن چه باعث خطر می‌شود، عفونت مادر در دوران بارداری است که باعث سرایت انگل به نوزاد می‌شود.

 بروز بیماری

بیماری به چند شکل در انسان بروز می‌کند:

۱. توکسوپلاسموز مادرزادی (از مادر دچار عفونت به جنین منتقل می‌گردد)؛

۲. توکسوپلاسموز چشمی (رتینوکوروئیدیت نیز خوانده می‌شود که معمولاً حاصل توکسوپلاسموز مادرزادی است ولی علایم ممکن است در جوانی ایجاد شوند)؛

۳. توکسوپلاسموز حاد در فرد سالم‌؛

۴.توکسوپلاسموز حاد در فرد دچار نقص ایمنی (افراد مبتلا به ایدز یا سرطان یا افرادی که داروهای سرکوبگر ایمنی مصرف می‌کنند).

علایم شایع

معمولا80 تا 90 درصد افراد آلوده بدون علامت هستند، در افراد بیمار تب، تورم غدد لنفاوی، خستگی، درد عضلانی، گلودرد، رتینیت (التهاب شبکیه‌)، بثورات جلدی (گاهی‌) داریم.

تشخیص شامل شرح حال طبی، معاینه فیزیکی و بررسی‌های آزمایشگاهی خون برای تشخیص عفونت است‌.

درمان

معمولاً برای فرد سالم، غیرباردار و بدون علامت درمان لازم نیست‌. برای کودک زیر ۵ سال داروهایی تجویز می‌گردد تا از عوارض چشمی پیشگیری شود. در زنان باردار بیماری به جهت احتمال درگیری جنین بسیار حائز اهمیت است. در بیمار دچار نقص ایمنی، درمان با دارو صورت می‌گیرد. نوزادان دچار عفونت با دارو درمان می‌شوند (چه با علامت چه بدون علامت زیرا میکروب‌ها می‌توانند پس از تولد تکثیر یابند).در ضمن در بعضی موارد که این بیماری از خود عوارض چشمی نشان داده باشد اگر کامل درمان نشود ممکن است بعد از گذشت 5 تا 10 سال دوباره عود کند و نیاز به درمان مجدد داشته باشد

پیریمتامین، سولفادیازین یا تری‌سولفاپیریمیدین‌ها به مدت ۴-۳ هفته و اسید فولیک برای کاهش عوارض جانبی پیریمتامین غالباً تجویز می‌شوند. کورتیکواستروئیدها، در صورت لزوم، برای کاهش التهاب.

منابع:

مجله پزشکی

دانشنامه ویکی پدیا

وب سایت رسمی پزشکان بدون مرز

منظره دیدن گربه های بدبخت و گرسنه ای که در باران و برف و سرما  زیر ماشین ها چمباتمه زده اند به امید یک تکه استخوان واقعا" دل انسانهای واقعی را به درد میاورد. امروز از صبح برف میبارد  و فکر این حیوانات مظلوم از ذهن من و مطمئنا" دیگر انسانهایی که برای همه مخلوقات خداوند ارزش قائلند...خارج نخواهد شد.

 دوستان نازنین  سعی کنید درب یا پنجره موتورخانه ها (شوفاژ خانه ها) و یا انباری های خودتان را باز بگذارید تا بلکه یکی دوتا گربه معصوم جای گرمی برای خواب پیدا کنند (اگر چه دیو صفت ها منتظرند تا فوری آنها را بیرون بیاندازند). به همسایه ها و فامیل و دوستان یاد آوری کنید مانده غذای خود را مخصوصا" در فصل سرما در گوشه ای برای مخلوقات دیگر خداود بگذارند.

 
 درضمن پرنده ها نیز بشدت محتاج کمک ما هستند. از ریختن ارزن - گندم - برنج و نان مانده و حتی شیرینی برای پرنده ها خود داری نکنید.

نوجوانان غیور مملکت با تفنگ ساچمه ای

متاسفانه در طی یکی دو هفته گذشته با چندین مورد گربه تیر خورده روبرو شدیم . عکس پیوست متعلق به گربه ماده زیبائیست که در منطقه میرداماد با تفنگ ساچمه ای به نخاعش زده بودند. حیوان جراحی شد اما متاسفانه آسیب زیادی بهش رسیده بود و زنده نماند. از دوست داران حیوانات خواهش میکنم هنگامی که در مکان های عمومی (پارک و خیابان و ....) با پسر بچه های نو جوانی که تفنگ ساچمه ای بدست دارند روبرو میشوید حتما" سعی کنید با لهن دوستانه با آنها صحبت کنید بلکه از خواب غفلت بیدار شوند و از تیر اندازی به گربه و پرنده دست بردارند. اگر با والدینشان باشند بد نیست با آنها نیز صحبت کنید تا به فرزندان دلبندشان اجازه ندهند با تیر و تفنگ به جان مخلوقات بیگناه خداوند بیافتند.

درب های برقی (دیجیتالی)

خوزه خان .. یک گربه بسیار باهوش و مهربان که متعلق به یکی از دوستان صمیمی من بود روز جمعه براثر گیر کردن لای درب حیاط تمام استخوانهایش خورد شد و با زجر و شکنجه از دنیا رفت.. دوستان حواستان حتما" به درب های حیاط و پارکینگ اتوماتیک (دیجیتالی - برقی) باشه. گربه های زیادی در یک آن از بین درب باز رد میشوند و گیر میکنند و بعد از دست و پا زدن زیاد جان میکنند. پارسال گربه یکی دیگر از دوستان گردنش گیر کرده بود و خفه شده بود. متاسفانه بیشتر خانه ها دارای اینگونه درب ها هستند. بعد از عبور حتما" پشت سر خود را نگاه کنید گربه ای بین در گیر نکرده باشد.
 ااین موضوع را حتما" به اطرافیان خود گوشزد کنید.

سرمای هوا

متاسفانه با شروع شدن سرما خیلی اتفاق میافته که گربه های کوچکتر برای گرم کردن خود به داخل محوطه موتور ماشین وارد میشوند که با استارت زدن راننده همانجا بدنشان خورد میشه.  قبل از روشن کردن اتومبیل چند مشت محکم به روی کاپوت ماشین بزنید و چند لگد به لاستیک های جلو .. تا  اگر گربه بدبختی آنجا خوابیده باشد بلند شود و جان خود را نجات دهد.

  مقاله ای در مورد گربهٔ پرشین و نکاتی‌ در مورد سلامتی این گربه که لازم است دوستداران گربه‌ها از آن مطلع باشند.

گربهٔ پرشین نژادیست که از گربهٔ مو بلند ایرانی گرفته شده است.  اما نژادی که اکنون میبینیم با نژاد ایرانی که جدّ آن محسوب میشود تفاوتهای بسیار دارد.  نژاد کنونی از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی طی‌ بیش از ده سال، نخست توسط انگلیسیها و سپس امریکایها، به نحوی که صورتی‌ گرد و دماغ و پوزه‌ای بسیار کوتاه و هم‌سطح با صورت داشته باشد شکل گرفته شده است.  در اصل چند جهش ژنتیکی در گربهٔ ایرانی باعث تولید نسلی با چند اشکال از جمله دماغ و پوزه‌ای کوتاه گردید.  پرورش‌دهندگان غربی  مجددا"  از این نسل برای تولید گربه‌ای با سری بزرگتر و دماغی کوتاهتر که به آن لقب پرشین دادند استفاده کردند.  لازم به ذکر است که برای تغییر شکل یک موجود زنده، اعم از حیوان یا گیاه، از موجود مذکّر و مونث که در آنان خصوصیت های مورد نظر یافت میشود برای جفتگیری استفاده میکنند.  این امر باعث میگردد که خصوصیت مورد نظر در بعضی‌ از نوزادان کمی‌ چشمگیرتر بروز کند.  سپس با استفاده از همین روش و جفتگیری از نسلهای بعدی که در آنها خصوصیت تشدید شده استفاده میکنند، و ادامهٔ این کار در نسلهای مکرر خصوصیت مورد نظر را بارزتر کرده تا اینکه به شکل دلخواه برساند.  به همین ترتیب در تولید این نژاد از گربه، از جفتگیری از گربه‌هایی که در آنان فرم اندامهای سر غیر طبیعی بوده استفاده شد، که پس از نسلهای متوالی با تشدید این فرم، در دههٔ ۶۰ و ۷۰ میلادی گربهٔ ایرانی به صورتی‌ که آن را گربهٔ پرشین میشناسیم در آمد.

 اشکال کار در اینجاست که در تولید و تکثیر گونهٔ جدید اگر خصوصیات ناخوشایند ژنتیکی دیگری نیز وجود داشته باشند، اینها نیز میتوانند همراه با خصوصیت مورد نظر پرورش دهنده  به نسلهای بعد منتقل و تشدید یابند، که این خود معضلی بزرگ و جداگانه خواهد شد.  با توجه به نکات فوق تغییر گربهٔ ایرانی به گربهٔ پرشین باعث پدید آمدن مشکلات ژنتیکی و شدید سلامتی در این گونه گربه شده است.  به حدی که در بسیاری از کشورها تکثیر این گربه مخالفت شدید دوستداران حیوانات را برانگیخته، و در دو دههٔ اخیر در اروپا علاقه داشتن این گربه را بسیار کم کرده است.

 بر خلاف دیگر گربه‌ها که در صورت نگهداری صحیح عمر متوسطی بین ۱۵ و ۲۰ سال دارند، طبق آمار مؤسسات بیمهٔ حیوانات اروپا، عمر متوسط گربهٔ پرشین فقط ۱۲/۵ سال است.  بر حسب مشکلات سلامتی این گربه‌ها، بیمه‌ کردن گربه‌های پرشین در کشورهای غربی هزینهٔ بیشتری به همراه دارد و بعضی‌ از شرکتهای بیمه‌ از تقبل هزینهٔ سلامتی این گربه‌ها سر باز میزنند.   در پایین به بیماریهای ژنتیک و مشکلات سلامتی گربه پرشین میپردازیم.

مشکلات در سر و صورت

 تغییر شکل در صورت و بینی‌ ناراحتیهای شدید تنفسی را در گربهٔ پرشین ایجاد و زیاد می‌کند و تنفّس را برای این گربهٔ مشکل میسازد.  گربه‌های پرشین همگی‌ به تنگی نفس دچار هستند که در برخی‌ کم ولی‌ در برخی‌ شدید است.  سوراخهای بینی‌ گربهٔ پرشین گرفتگی دارند، و این گرفتگی رابطهٔ مستقیمی‌ با کوتاهی و بالا بودن بینی‌ دارد.  این به حدی است که در دو سه کشور اروپائی پرورش گربهٔ پرشین به گونه‌ای که دماغ آن به پلک پایین چشم برسد غیر قانونی است.  فدراسیون بین المللی گربه‌ها (۱) می‌گوید که سوراخهای بینی‌ گربهٔ پرشین باید باز باشند و عبور آزاد هوا را انجام پذیر سازند.

 به خاطر تغییر فرم سر و صورت، دندانهای گربه‌های پرشین درست به هم جفت نمیشوند (۲). این نه تنها جویدن را برای آنها مشکل میسازد، بلکه همراه با صافی صورت و عقب بودن پوزه برداشتن غذا از زمین یا ظرف برای گربه پرشین دشوار میباشد.  این به حدی است که در خیلی‌ موارد دارندگان گربهای پرشین از وسیلهٔ مخصوصی که سختی غذا خوردن را برای گربه کم میکنند استفاده میکنند.

 تغییر فرم مجاری اشک گربهٔ پرشین باعث ازدیاد اشک چشم میگردد (۳) که عموما شانس ابتلاع به عفونت‌های چشمی و آلرژی را زیاد می‌کند.  در گربهٔ پرشین پلک چشم به طرف داخل برگشته است (۴). این امر باعث  همواره ساییده شدن موهای پلک به قرنیهٔ چشم که توام با درد و ناراحتی‌ است میگردد.  حتی در برخی‌ موارد این ساییدگی میتواند به پارگی قرنیه و عفونت بیانجامد.  همچنین رشد موهای پلک بالا و موهای کنار بینی‌ این گربه به صورتی‌ است که میتواند با قرنیه تماس داشته و توام با ناراحتی‌ باشد (۵).

 سر بزرگ جنین گربه‌های پرشین زائیدن را برای مادر بسیار دشوار و درد‌آور می‌کند.  زاییدن غیر عادی و سخت (۶) در گربهٔ پرشین متداول است، و آمار مرگ جنین (اکثرا به خاطر خفگی) در گربهٔ پرشین بین ۱۶% و ۲۲% میباشد.  در یک تحقیق جامع میزان مرگ نوزادان گربه‌های پرشین (شامل سقط جنین) ۲۹% گزارش شده است.

 ناراحتیهای کلیوی

آمار کیستهای کلیوی (۷) که باعث از کار افتادن کلیه میشوند در گربه‌های پرشین ۳۶% تا ۴۹% میباشد.  در این بیماری کیستهایی در کلیه به وجود آمده و بزرگ میگردند، و در طی‌ سالیان کلیه را بزرگ کرده و جایگزین بافت کلیه میشوند.  از کار افتادگی کلیه در گربهٔ پرشین به طور میانگین حدود سنّ ۷ سالگی ظهور می‌کند (بین ۳ سالگی تا ۱۰ سالگی).  علائم کلیوی تشنگی و ادرار زیاد، کم اشتهایی، استفراغ و افسردگیست.   همچنین ایجاد کیست در بافت اطراف کلیه (۸) موجب جمع شدن مایع در بافت میگردد.

احتمال سنگ کلیوی در گربهٔ پرشین و به خصوص در گربهای مذکّر بالاست.  درد، بند‌آمدگی ادرار و صدمه به کلیه از جمله عواقب سنگهای کلیوی است.  ۸۰% از گربهای پرشین که اضافه وزن دارند به سنگ کلیه دچار میگردند.

ناراحتیهای قلبی

ناراحتی‌ و بزرگی‌ ماهیچهٔ قلب (۹) در کلیه گربه ها میتواند ظهور کند، ولی‌ در سه نژاد گربه از جمله پرشین بالاتر است (دو نژاد دیگر مین کون (۱۰) و مو کوتاه امریکاییست).   ۶ تا ۷ در صد از گربهای پرشین به این ناراحتی‌ دچار هستند.  در این بیماری که اکثرا گربه‌های نر و آنانی که سنّ بالاتر دارند به آن دچار میشوند، دهلیز چپ قلب بزرگ شده، دیوارهٔ چپ قلب کلفت گشته، و در برخی‌ موارد میتواند باعث ایست قلبی گردد.

 ناراحتیهای چشمی

بروز تخریب زودرس شبکیه چشم (۱۱) در گربه‌های پرشین نسبت بالایی‌ دارد.  بر خلاف این باور که این بیماری تنها در گربه‌هایی‌ با پشم شکلاتی یا هیمالیایی ظاهر میگردد، در گربه‌های پرشین هیچ ارتباطی‌ بین رنگ پشم و ظهور این عارضه وجود ندارد.  همچنین ازدیاد فشار چشم (۱۲) عارضه‌ایست که گریبانگیر گربهای پرشین میشود، و در برخی‌ گربهای پرشین این ازدیاد فشار باعث از حدقه برآمدن چشم میگردد.

 ناراحتی‌ مفصلها

 بروز ناراحتی‌ مفصل ران (۱۳) در گربه‌های پرشین زیاد یافت میشود.   این عارضه که در برخی‌ سگهای پرورشی نیز وجود دارد باعث میگردد که گوی استخوان ران بتواند به راحتی‌ از مفصل خارج گردد و گاهی‌ باعث ناتوانی در راه رفتن، لنگی و قادر نبودن به جهش میشود.  همچنین عارضه‌ای در زانوی گربه‌های پرشین باعث میگردد که زانو حرکت غیر طبیعی به چپ و راست داشته باشد (۱۴)، که این نیز لنگ زدن و قادر نبودن به راه رفتن درست و پرش را با خود به همراه دارد. خ علاوه بر اینها، گربه‌های پرشین خیلی بیشتر به آرتورز دچار میگردند.

 دیگر ناراحتیها

بیماریی که در گربه‌های پرشین شناخته شده است سندرومی است که باعث حساسیت چشمها به نور، اختلال در انعقاد خون و ازدیاد عفونت میگردد (۱۵).  این سندرم بیشتر در گربهای پرشین که رنگ موی بدنشان روشن است  ظهور می‌کند.

یک عارضه مهم که در بچه گربه‌های پرشین دیده میشود و کمک به ازدیاد مرگ و میر در آنان می‌کند تخریب سلولهای قرمز خون است (۱۶).  این عارضه وقتی‌ صورت می‌گیرد که گروه خونی گربهٔ مادر `ب` بوده و گروه خونی نوزاد `آ` باشد.

 نوعی رشد سرطانی سلولهای پوست (۱۷) که اکثرا ایجاد تومورهایی روی سر گربه می‌کند در برخی‌ گربه‌ها یافت میشود که این رشد سلولی معمولان خوش‌خیم هستند ولی‌ در گربه‌های پرشین در صد وخیم بودن آنها زیادتر است.

 ازدیاد غیر طبیعی ترشحات پوستی‌ (۱۸) باعث روغنی بودن پشم و پوسته شدن پوست بعضی‌ از گربه‌های پرشین میگردد.  در برخی‌ گربهای نر پرشین، ازدیاد ترشحات باعث روغنی بودن انتهای دم، بوی زننده پوست و جوش‌های سر سیاه میگردد.   به خاطر ازدیاد این ترشحات و ترشحات صورت، در گردن و صورت گربه‌های پرشین التهاب پوست در بین چروک‌های پوستی‌ زیاد یافت میشود (۱۹) و امکان عفونت‌های پوستی‌ را زیاد می‌کند (۲۰).

 از امراض ژنتیک دیگری که در گربه‌های پرشین یافت میشود بیماری است که روی بسیاری از سلولهای بدن بخصوص کبد و مغز تاثیر میگذارد (۲۱).  به موجب این بیماری برخی‌ نوزادان مرده به دنیا میایند، یا بچه‌گربه ها از چند ماهگی مشکل حفظ تعادل، بیماری مغزی و عصبی، لرزش هنگام حرکت اعضا بدن و یا چپ شدن چشم دارند.

 بروز زودهنگام کری در گربه‌های پرشین سفید و بخصوص چشم آبی‌ زیاد است.

 این ناراحتیها کم و بیش در گربه‌های پرشین به چشم میخورند.  بسیاری از گربه‌دوستان از این مشکلات بیخبرند.  متاسفانه ما انسانها خود‌آگاهانه یا ناخوداگاهانه برای منافع خود از حیوانات سو استفاده می‌کنیم.  امریکاییها برای کسانی‌ که در آپارتمان زندگی‌ میکنند گربه‌هایی‌ پرورش دادند که نیمه فلج هستند و یک جا که آنها را می‌گذارید همانجا میمانند و جایی‌ نمی‌روند یا نمیتوانند بروند.  گربه‌های دیگری برای منازل پرورش دادند که هیچ مویی ندارند تا خدای نکرده موی آنها در منزل پراکنده نشود و به مبلمان ننشیند.

 اگر واقعا حیوان‌دوست هستیم از واقعیتها چشم‌پوشی نکنیم، ناراحتیهای گربهٔ پرشین را جدی بگیریم، و همینطور که با استفاده از حیوانات و شکنجه آنان برای تجمل یا بهانه‌های خرافی طبّی یا استفاده بی‌ رویه و نادرست برای آزمایشات یا تدریس ناصحیح مخالف هستیم، کلاه خود را قاضی کنیم و به عنوان حیوان‌دوست به پرورش گربهٔ پرشین نگاهی‌ دیگر بیندازیم.

 (1) Fédération Internationale Féline; (2) Malocclusion; (3) Epiphoria; (4) Entropion; (5) Trichiasis; (6) Dystocia; (7) Polycystic kidney disease; (8) Peripheral pseudocyst; (9) Hypertrophic cardiomyopathy; (10) Maine Coon; (11) Early-onset progressive retinal atrophy; (12) Glaucoma; (13) Hipdysplasia; (14) Patellar luxation; (15) Chediak-Higashi syndrome; (16) Neonatal erythrolysis; (17) Basal cell carcinoma; (18) Seborrhoea oleosa; (19) Studtail; (20) Skin fold dermatitis; (21) Mannosidosis