مقایسه جاده های آفریقا با جاده های ایرانزمین !!!!!

این روزها زیاد حوصله نوشتن ندارم و من هم مثل بیشتر مردم این سرزمین آسمان دلم کمی تا قسمتی ابری و خاکستری شده (ناگفته نماند دل من مثل آسمان لندن سالیان ساله که ابری و بارانیه ولی تازگیها به گرد و غبار و خس و خاشاک هم آلوده شده و برنگ خاکستری پر رنگ در آمده).    انسانهای مختلف برای خواسته های دل خودشان آرزوی تغییراتی داشتند... بعضی ها برای زندگی بهتر .. بعضی ها برای آزادی بیشتر .. بعضی ها مثل من برای بهتر شدن وضع محیط زیست و زندگی مخلوقات دیگر خداوند و خلاصه... بگذریم..  (ناگفته نماند با توجه به دید خاصی که اغلب ایرانیان به حیوانات دارند حتی با تغییر اوضاع و دولت زیاد امیدوار به تغییر وضع حیوانات نبودم).

حامیان واقعی حیوانات در این سرزمین واقعا" دوران سختی را میگذرانند از یک طرف باید وقت و پول و انرژی زیادی صرف حیوانات گرسنه کنند و از طرفی بجای تشکر بد و بیراه یک عده آدم بی وجدان هیولا صفت و خود خواه را هم تحمل کنند. 

دیروز صبح اتومبیل را از حیاط مجتمع آوردم بیرون برای رفتن به شرکت که دیدم باز یک گربه کوچولوی بسیار اهلی را آوردند انداخته اند جلوی درب.  چه آدمای بی وجدانی مثلا" پیش خودشان دلشان برای بچه گربه سوخته گفتند ببریم بیاندازیم نزدیک خانه این خانومه .... اصلا"‌فکر اینو نکردند که این زنه چقدر باید زجر بکشه کار کنه.. خسته شده. مگه نگهداری و یا غذا دادن به  یک بچه گربه در گوشه ای از حیاط یا حتی داخل کوجه چقدر دردسر و زحمت داره که خودشان حاضر نیستند تقبل کنند.  مثلا"‌دلشان هم سوخته گربه را میاورند در کوچه ای که از نظر ترافیک حجم بسیاربالائی داره ولش میکنند به امان خدا .. جقدر کلــه له شده زیر لاستیک ماشین و دل و روده بیرون ریخته شده گربه را باید وسط کوچه ببینم و اشک بریزم. 

بچه گربه را سوارش کردم گفتم ببرم کوچه روبروی شرکت که یک کم امن تر از کوچه خودمانه آنجا هم  هر روز باید برای ٢٠ تا گربه غذا ببرم باز از نظر رفت و آمد اتومبیل جای امن تری بنظر میاد و قاطی شمشادها زندگی میکنه تا بزرگتر بشه.   ولی گربه اهلی تر از آن بود که بشه آنجا هم رهاش کرد هر جا خواستم بگذارمش زمین دنبال من راه میافتاد و میومیو میکرد. گربه را زدم زیر بغلم و  بردم به شرکت و در یک اطاق گذاشتمش.. چاره ای نداشتم جز زنگ زدن و کمک خواستن از کیـانا چون دست کم در محل نسبتا" ‌خلوتی از نظر عبور و مرور اتومبیل ها زندگی میکنه.  کیانا همانطور که مطمئن بودم فوری رضایت داد ساعت ١٢ از شرکت زدم بیرون و گربه را بردم آنجا گذاشتیم در حیاط مجتمع.  یک بچه گربه سیاه و سفید دیگه هم عین خودش آنجا بود که فوری با هم دوست شدند.

 

 

کاش دست کم یک آدم پولدار و خیر پیدا میشد یک خانه قدیمی یا یک تکه زمین خارج از شهر در  اختیار ما قرار میداد پناهگاهی درست میکردیم برای موارد اینچنینی.   بچه گربه های یتیم و آواره... خرجش هم با خودمان... این همه آدم پولدار .. این همه باغ و زمین .. حالا چی میشه یک وجب از خاک خدا را در نظر بگیرند برای این بی گناهان؟؟؟!!!!   من و امثال من که همه حقوق و آزادی و وقت خودمان را داریم  صرف حیوانات میکنیم .. چرا هیچ کس کمکی بما نمیکنه؟  باور کنید این کار هم ثوابش عین کمک کردن به افراد فقیر و ایجاد خانه سالمندان و غیره است .  

 حالا بگذریم فعلا"‌ چیز بیشتری برای  نوشتن ندارم.. این چند خط هم برای دل دوستان گلم که انتظار خواندن نوشته جدید داشتند.

 

وضعیت حیوانات در جاده های آفریقا

    

         

 

  

 

 

 

 

  

 

  وضعیت حیوانات در جاده های ایران زمیـــن

 

 

     

بعضی از هموطنان وقتی حیوانی در جاده میبینند مخصوصا"‌پای خود را بیشتر روی پدال گاز فشار میدهند تا شجاعت خود را با زدن ضربه محکم تر و کشتن حیوان به اثبات برسانند !!!!!

 

     این هم آخرین خبر داغ از شجاعت مردمان این سرزمین

یک قلاده پلنگ ایرانی که به مردم روستائی حمله کرده بود !!!!  به ضرب گلوله ماموران نیروی انتظامی در روستای چارده از توابع شهرستان ایذه کشته شد (واقعا"‌ شرمم باد).

گویا پلنگ تنها یکنفر را زخمی کرده که  بقیه با چوب و بیل و اینقدر کتکش زدند تا بیحال در گوشه ای افتاده بعد هم نیروی انتظامی دلیر و شجاع مملکت از راه رسیده و حیوان کمیاب و نادر را به ضرب تیر به هلاکت رسانده تا بدنش را تاکسیدرمی کرده و برای دید هموطنان در موزه قرار دهند (عجب شجاعانی در این مملکت یافت میشوند... هیهات).

 

/ 193 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد

سلام عید شما مبارک یا هو

آرمین

درود بر ژاله مهربان : بالاخره پست قبرستان حیوانات آماده شد.با این مطلب به روزم. منتظرم.

شاه خاموش

مياگو رو عقیم کردم. امروز. گیج میزنه. مثله مستاست.

عمو صوفی

سلام فقط خواستم بگم من هنوز هم زنده ام سبز باشی

گوش قرمز

ژاله جان حال و روز منم تعریفی نداره . سربلند باشی و سرافراز ، و البته مقاوم .

سلول

سلام . با اجازه’ نویسنده’ محترم وبلاگ : سایت irspca.com یا همان سایت حامیان از دوستانی که به آن لینک داده اند خواسته است که با معرفی خود به سایت ، تبادل لینک کنند . دوستان زیادی هستند که به آنجا و مخصوصا تالار گفتگوی آن یعنی www.irspca.com/forum لینک داده اند . لطفا دوستانی که مایل هستند لینک ایشان در سایت قرار گیرد در تالار گفتگو در تاپیک مربوطه ثبت نام نمایند . سپاس .

واحه

سلام دل همهء آدمهای حیوان دوست خون است از رنج و عذاب و شکنجه ای که مردم ما به حیوانات روا می دارند... در مورد اون پانسیون حیوانات اگر ممکن است برایم توضیح خصوصی بگذارید بعد از جراحی حیوان هیچ جایی برای نگهداریش ندارم اون خانم مطمئن هستند؟! از پس مراقبت های ویژهء پس از عمل بر می آیند؟! یک جوری نشود که به غلط کردن خودم راضی شوم! برای حدود دو هفته مراقبت ویژه از حیوان چه مبلغی دریافت خواهد کرد؟!

مائده

دلم گرفت . خیلی . خیلی باید بی وجدان باشیم . ما ایرانی ها حتی به خودمون هم رحم نمی کنیم . اصلا جز خودمون هیچ کسی رو نم یبینیم . چه برسه به حیونا . چند سال دیگه باید بگذره . تا چند سال این زبون بسته ها باید با حماقت ما ها آزار ببینند ؟ اصلا درست می شه ؟

آرتمن

سلام مرسی راستی اگه بدونی امروز چه حالی کردم دو تا بچه گربه ناز داشتن توی کوچه ازی می کردن با هم وایییی خیلی ماه بودن دلم می خواست ای کاش می تونستن کلی همون جا بدون مزاحم راحت باشن جات خالی در ضمن من آپم

ملودی

عکسهای پایانی بی نهایت دلخراش بودن بازم ممنون